เอนโรฟลอกซาซินเป็นยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียในวงกว้างสำหรับสัตว์ ในกลุ่มฟลูโอโรฟีโนโลน มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียหลายชนิด เช่น Escherichia coli, Salmonella, Klebsiella, Brucella, Pasteurella, Actinobacillus pleuropneumoniae, Erysipelas, Proteus, Serratia marcescens, Corynebacterium pyogenes, Portella septicarum มีประสิทธิภาพดีต่อแบคทีเรีย Staphylococcus aureus, ไมโคพลาสมา, คลามิเดีย เป็นต้น แต่มีประสิทธิภาพอ่อนต่อ Pseudomonas aeruginosa และ Streptococcus และแบคทีเรียไม่ใช้ออกซิเจน มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียคงตัวชัดเจนในแบคทีเรียที่ไวต่อยา

ผลิตภัณฑ์นี้ดูดซึมได้อย่างรวดเร็วและสมบูรณ์โดยการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ชีวปริมาณออกฤทธิ์ของผลิตภัณฑ์นี้อยู่ที่ 91.9% ในสุกรและ 82% ในโคนม ยาแพร่กระจายไปทั่วร่างกายสัตว์และสามารถเข้าสู่เนื้อเยื่อและของเหลวในร่างกายได้ง่าย ยกเว้นน้ำไขสันหลัง ความเข้มข้นของยาในเนื้อเยื่อเกือบทั้งหมดจะสูงกว่าในเลือด การเผาผลาญในตับส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการกำจัดหมู่เอทิลของวงแหวน 7-โครซินเพื่อสร้างซิโปรฟลอกซาซิน ตามด้วยการออกซิเดชันและการจับกับกรดกลูคูโรนิก ส่วนใหญ่ขับออกทางไต (โดยการหลั่งของท่อไตและการกรองของไต) 15% ถึง 50% ถูกขับออกทางปัสสาวะโดยไม่เปลี่ยนแปลง ครึ่งชีวิตของการกำจัดแตกต่างกันอย่างมากในสัตว์แต่ละชนิดและวิธีการให้ยาที่แตกต่างกัน ครึ่งชีวิตของการกำจัดหลังจากการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ

ปฏิกิริยาระหว่างยา: (1) ผลิตภัณฑ์นี้มีฤทธิ์เสริมกันเมื่อใช้ร่วมกับอะมิโนซูการ์หรือเพนิซิลลินชนิดออกฤทธิ์กว้าง (2) ไอออนโลหะหนัก เช่น Ca2+, Mg2+, Fe และ Al อาจมีปฏิกิริยากับผลิตภัณฑ์นี้และส่งผลต่อการดูดซึม (3) เมื่อใช้ร่วมกับธีโอฟิลลีนและคาเฟอีน อัตราการจับกับโปรตีนในพลาสมาอาจลดลง ความเข้มข้นของธีโอฟิลลีนและคาเฟอีนในเลือดจะเพิ่มขึ้นผิดปกติ และอาจเกิดอาการเป็นพิษจากธีโอฟิลลีนได้ (4) ผลิตภัณฑ์นี้มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ในตับและสามารถลดอัตราการกำจัดยาที่ถูกเผาผลาญในตับเป็นหลัก

หน้าที่และการใช้งาน: ยาปฏิชีวนะกลุ่มฟลูเฟโนโลน ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียและการติดเชื้อไมโคพลาสมาในปศุสัตว์และสัตว์ปีก